Οι ορυκτοί άνθρακες διακρίνονται σε εκείνους που δεν χρησιμοποιούνται ως καύσιμη ύλη (π.χ. γραφίτης, διαμάντι) και σε εκείνους που χρησιμοποιούνται ως καύσιμη ύλη και στην παραγωγή χημικών ενώσεων. Στους τελευταίους, ανήκουν ο ανθρακίτης και γενικά οι λιθάνθρακες, οι φαιάνθρακες (λιγνίτης) και η τύρφη. Οι μεταξύ τους διαφορές οφείλονται όχι μόνο στην περιεκτικότητα του άνθρακα, του υδρογόνου και του οξυγόνου, αλλά και στην εξωτερική μορφή υπό την οποία απαντώνται.

Ο ανθρακίτης (Anthracite), είναι ένα άοσμο υλικό, μαύρου χρώματος, το οποίο εξάγεται απευθείας από τα ορυχεία, το οποίο διατίθεται σε διάφορα μεγέθη κόκκων. Περιέχει υψηλό ποσοστό άνθρακα, χαμηλή μεταβλητότητα και χαμηλή περιεκτικότητα σε θείο, χαρακτηριστικά που του προσδίδουν άριστες ιδιότητες για τη χρήση του κατα την κατεργασία νερού, για την απομάκρυνση αιωρούμενων σωματιδίων, αλγών-φυκιών και διαφόρων πηγών θολερότητας.

 Μορφή: 

 Κόκκος 

 Συσκευασία: 

 Διατίθεται σε μεγασάκους των κιλών ή σε σακιά των 25 κιλών.

 Αποθήκευση:

 Να αποφεύγεται η απευθείας έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία. 

 Κανονισμοί:

 Ανταποκρίνεται στον Κανονισμό (EK) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 Ο ανθρακίτης που προορίζεται για επεξεργασία πόσιμου νερού ή προϊόντων διατροφής είναι σύμφωνος με το πρότυπο EN ISO 12909.