Το υπεροξείδιο του υδρογόνου διατίθεται σε υγρή μορφή. Είναι άχρωμο έως ελαφρά γαλανό και άοσμο. Διασπάται εκλύοντας οξυγόνο. Θεωρείται ώς ισχυρότατο οξειδωτικό αντιδραστήριο, ισχυρότερο και από το χλώριο (Cl2), το διοξείδιο του χλωρίου (ClO2) και τα υπερμαγγανικά ανιόντα (MnO4-). Ως οξειδωτική ουσία το Η2Ο2 θεωρείται ως η πλέον φιλική προς το περιβάλλον, αφού η οξειδωτική δράση του δεν δημιουργεί τοξικά παραπροϊόντα σε αντίθεση με άλλα ισχυρά οξειδωτικά μέσα (χλώριο, νιτρικό οξύ, όζον) και η περίσσεια του καταστρέφεται πλήρως είτε με θέρμανση είτε καταλυτικά. Το Η2Ο2 δρα και ως ασθενές οξύ διασπώμενο προς υδρογονοκατιόν και υπεροξυανιόν (ΗΟΟ-) με αποτέλεσμα τα υδατικά του διαλύματα 10-30% να εμφανίζουν ελαφρά όξινη τιμή pH (4,5-5).

Το υπεροξείδιο του υδρογόνου βρίσκει εφαρμογή στις παρακάτω περιπτώσεις:

-  Ως απολυμαντικό και αντισηπτικό.

-  Για να επιταχύνει τη διάσπαση του όζοντος, με αποτέλεσμα την παραγωγή ριζών υδροξυλίου σε σχετικά υψηλές συγκεντρώσεις (διεργασία «υπεροξονίου»), σύμφωνα με την παρακάτω αντίδραση : 

H2O2 +2O3 -> HO + HO + 3O2

 - Σε μονάδες επεξεργασίας αποβλήτων για την απομάκρυνση οσμών θειολών και άλλων θειούχων ενώσεων.

- Στην λεύκανση του χαρτιού.

- Στην παραγωγή υπερανθρακικού και υπερβορικού νατρίου για απορρυπαντικά.

- Σε αποχρωματισμούς προϊόντων, όπως υφασμάτων, ξυλείας κ.α.

- Στην παρασκευή άλλων χημικών ενώσεων όπως διβενζοϋλοϋπεροξειδίου, υπεροξέων, εποξειδικών ενώσεων και προπυλενοξειδίου που με τη σειρά τους χρησιμοποιούνται για τη σύνθεση πλήθους χημικών προϊόντων.

- Για τον έλεγχο της ανάπτυξης μυκήτων σε ψάρια και αυγά ψαριών (FDA).

- Στην κηπουρική μερικοί προσθέτουν Η2Ο2 στο νερό ποτίσματος, γιατί η απελευθέρωση οξυγόνου φαίνεται ότι ενισχύει τις ρίζες των φυτών. 

- Στην φωτόλυση, εξασφαλίζοντας τη δημιουργία ριζών υδροξυλίου ΗΟ- σε σχετικά υψηλές συγκεντρώσεις, με αποτέλεσμα να μπορεί να επιδράσει στα διαλυμένα οργανικά συστατικά με μεγάλη αποτελεσματικότητα.

- Στην οξειδωτική κατεργασία λυμάτων με βάση το φαινόμενο FENTON. Σε αυτή την εφαρμογή, ο δισθενής σίδηρος χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το υπεροξείδιο του υδρογόνου καταλύοντας την διάσπαση του υπεροξειδίου του υδρογόνου και την δημιουργία ελευθέρων ριζών, οι οποίες στη συνέχεια οξειδώνουν και καταστρέφουν τις οργανικές αυτές ουσίες.          Fe2+  +  H2O2 -> Fe3+ + OH + OH-

 Συνιστάται ιδιαίτερα όταν στα λύματα υπάρχουν τοξικές και μη βιοαποικοδομήσιμες ουσίες, όπως χρωστικές ουσίες, χλωροφαινόλες, διοξίνες, τασενεργές ουσίες, πετρελαιοειδή , φυτοφάρμακα κ.λ.π.

Χημικός τύπος:

H2O2

Τυπικές κρίσιμες παράμετροι ελέγχου περιεκτικότητας: 

35%, 50% w/w  (H2O2

Συσκευασία: 

Διατίθεται σε δοχεία των 35 lt, παλετοδεξαμενές των 1000 lt (~ 1194 kg) ή σε βυτιοφόρο όχημα έως περίπου 25 τόνους.

Αποθήκευση:

Με την επίδραση του φωτός διασπάται ο υπεροξειδικός δεσμός -Ο-Ο- και παράγονται οι εξαιρετικά οξειδωτικές ρίζες υδροξυλίου (HO-). Το Η2Ο2 διασπάται αυτόματα σε νερό και οξυγόνο. Πρέπει να φυλάσσεται, ερμητικά κλειστό, σε δεξαμενές πλαστικές ή ανοξείδωτες.

Κανονισμοί:

Ανταποκρίνεται στον Κανονισμό (EK) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο πρότυπο EN 902. Ανταποκρίνεται στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 528/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Μαΐου 2012 σχετικά με τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση βιοκτόνων.